Spontaniczne pępkowe, czyli ród T. rośnie w siłę!

Dokładnie w 7 dni lub po tygodniu – nie pamiętam dokładnie – umówiliśmy się z inżynierem na takie sobie lekkie spotkanko przy browarku. Ot, takie tradycyjne posiedzenie przy telewizyjnej papce serwowanej przez bezpłatne ogólnopolskie stacje TV. Skoro bezpłatne, to domyśleć się możecie, że oglądaliśmy z początku maraton natrętnych, głośnych reklam: nie jakiegoś lekarstwa, a Rutinoscorbinu; pieluszek Pampers stworzonych z miłości do dzieci; środków na zgagę i zaparcia po rybce; doskonałych proszków i wybielaczy a także superbombowych ofert jak wydać kasę na nowy wszystkomający (sic!) telefon… Nieco później uruchomiliśmy więc sprzęt HI TECH – Mantę i odtworzyliśmy kolejny (choć wg innych wersji ponownie ten sam) odcinek Kompanii braci. I znów byłby to wieczór jak każdy, czyli piwko do snu, lecz nie dziś, lecz nie dziś!
Zabijcie w werble, zadmijcie w trąby, cieszcie i radujcie się, bo oto narodził się nam nowy kompan! Zaiste pośród nas pojawił się kolejny chłop  na 102. A tym dorodnym towarzyszem jest młody bratanek inżyniera, który jeszcze wg informacji redakcji, imienia nie ma, toteż nadajemy mu tymczasowy pseudonim „Inżynierek 1”, jako że z inżynierem spokrewniony a i mniejszy od niego z pewnością. Inżynierek 1 przyszedł na nasz ziemski padół o 21 godzinie 16 lutego, czym z pewnością uradował swą rodzinę najbliższą, ale także i nas, towarzyszy inżyniera seniora.
Jako, że nowy gość na świecie jest, tako trzeba było wypić jego zdrowie, co by mu dopisywało przez lat wiele. Takoż uczynili my i wypili po trzy piwka dyskutując o tym, kim będzie jak będzie dorosły i jak to będzie, gdy zasili szeregi familii T., którzy wtenczas z pewnością trząść będą dzielnicą niczym rodzina Soprano swoją. Oto bowiem rodzina T. liczy już sześciu chłopów, a to tylko dlatego, że inżynier senior (Janusz) nie ma jeszcze potomka. Choć zakłady są, że gdy mieć będzie, będzie to potomek męski także. Strach się bać i strach pomyśleć, co to będzie za lat kilka… Całe szczęście, że my z T. dobre stosunki mamy – może z nas haraczy ściągać czy zastraszać w przyszłości nie będą…
I to koniec tej historyjki, krótkiej, acz ważnej bezsprzecznie. Nasza grupa trzymająca władzę gratuluje wszystkim T. i życzy najlepszego najmłodszemu, u którego na pierwszych urodzinach w suterenie była, kto wie… może i na 18 nas zaprosi też tam… Na razie jednak T. rosną w siłę, a niedługo z pewnością będzie z nich niezła KOMPANIA BRACI T.

*Wszelkie podobieństwa osób i zdarzeń są przypadkowe.